Chafina Bendahman is één van de oprichtsters van ROSE stories, een collectief van verhalenvertellers, producenten en talentontwikkelaars. Met haar zaak brengt ze verhalen in de wereld die inclusiever, onderscheidender en spannender zijn. Eén tip die ze je nu al wil meegeven: “Weet waaraan je begint en waar je wil eindigen als ondernemer.” 

Wat ik later wilde worden

Theaterstukken, films en boeken, ze boeiden me als kind mateloos. Ik wilde niet zoals andere kinderen spion of astronaut worden. Nee, ik wilde me verdiepen in verhalen. Het leek me heerlijk om te verdwijnen in een ander leven. Ik woonde toen op het platteland. Ik had geen stad met een bioscoop of andere prikkels. Via onze kleine televisie zag ik dat dromen groter konden worden en vrouwen grotere rollen konden spelen. Dat leek me zo spannend. 

Van buitenaf lijkt het ondernemerschap prachtig, en dat is het ook. Maar je moet ook over zoveel zaken nadenken: mensen die je gaat aannemen, je verdienmodel, noem maar op.

Dit houdt me wakker

Ondernemer zijn. (lacht) Ik ben 10 jaar geleden aan dit avontuur begonnen. Ondernemer zijn ervaar ik tot nu toe als een rollercoaster. Van buitenaf lijkt het ondernemerschap prachtig, en dat is het ook. Maar je moet ook over zoveel zaken nadenken: mensen die je gaat aannemen, je verdienmodel, noem maar op. Ik ben met mijn zaak ROSE stories uit passie gestart. Ik vind het dan ook moeilijk om mijn zaak los van mezelf te zien. Als iets niet lukt, kan je als ondernemer snel denken: ik heb gefaald. Maar iets wat je opricht is maar één deel van je leven. En daar lig ik sinds een halfjaar al minder van wakker 

Uit deze business move leerde ik het meest

Vroeger werkte ik als televisiemaker in Hilversum. De ideeën die ik toen pitchte werden vaak gezien als té niche. De verhalen zouden geen grote doelgroep bereiken, iets waar televisiemakers in die tijd enorm op mikten. Ze vroegen zich luidop af waarom ze zouden investeren in een idee dat hen weinig zou opleveren. Op een gegeven moment dacht ik: ik ga iets met één van die pitches doen. Ik wilde recepten en verhalen vastleggen uit onze Marokkaanse familiegeschiedenis. Samen met mijn beste vriendinnen Houria Saloua en Rachida had ik de reflex om niet te zeuren en zelf te investeren in ons project. Mocht het niets worden, dan hadden we tenminste de verhalen van onze families gedocumenteerd. ‘Melk & dadels’ was in eerste instantie een tv-project, maar werd een boek. Een kookboek waarin je recepten en verhalen van onze familie kan terugvinden. Pas na de lancering van het boek beseften we hoeveel mensen we met ‘Melk & dadels’ raakten. De impact was enorm. Daarna volgde een theatervoorstelling én tv-reeks. Het tweede seizoen volgt volgend jaar!

CHAFINA
© Bonnita Postma 

“Ik vind het heerlijk om een vrouwelijk team met kennis van zaken te hebben.”

Dit businessplan laat ik niet los

Op LinkedIn zie ik van alles voorbij komen: ideeën van erg idealistische ondernemers, mensen die vanuit Hawaï een kantoor runnen of remote werken. Ik ontdek voortdurend nieuwe manieren van werken waarin gezondheid en het geluk van de mens centraal staan. Ik vind dat heel tof en laat mijn versie van dat idee niet los. Mocht ik kunnen, dan zou ik daar nog meer over willen researchen. 

Dit had ik nooit mogen doen…

Niet kiezen voor de beste boekhouder ever. Je moet echt investeren in een boekhouder. Iemand die de tijd neemt om zaken uitgebreid met je door te nemen. Vind echt iemand waarbij je de domste vragen kan stellen die je maar kan bedenken. Ik heb het geluk dat ik kan zeggen dat mijn boekhouder en haar team de beste zijn in wat ze doen. Op die manier is het zakelijke stuk van mijn onderneming goed geregeld en kan ik als creatieveling mijn ding doen. Shout out naar Sandra en haar collega’s! Ik vind het heerlijk om een vrouwelijk team met kennis van zaken te hebben. 

Dit compliment vergeet ik nooit

Wanneer ouders me schrijven dat hun kind een boek van ROSE stories spontaan uit het boekenrek neemt, glunder ik! Hetzelfde geldt wanneer mensen me vertellen dat ze weg zijn van onze films of theatervoorstellingen. Of wanneer kinderen me persoonlijk komen vertellen dat hun lievelingsboek bijvoorbeeld ‘Waar is mijn noedelsoep?!?’ is. Op zulke momenten begin ik helemaal te smelten. 

Beeld: Bonnita Postma